امروز می‌خواهیم یک اتصال خاص در اسکلت فلزی را بررسی کنیم؛ جایی که چند تیر مایل با زوایای مختلف به یک نقطه مشترک می‌رسند.

اگر به این سازه دقت کنید، می‌بینید که چهار تیر از جهات مختلف به یک گره اتصال رسیده‌اند. نکته مهم این است که هیچ‌کدام از این تیرها در یک راستا قرار ندارند و هر کدام با زاویه متفاوتی وارد این گره شده‌اند.

برای اینکه چنین اتصالی به‌درستی اجرا شود، در محل اتصال یک المان باکس‌مانند در نظر گرفته شده است. این عضو از نظر ظاهری شبیه یک ستون باکس دیده می‌شود، اما در واقع نقش آن یک عضو واسط برای اتصال تیرها است.

در این حالت، هر کدام از تیرها از یک جهت به یکی از وجوه این باکس متصل می‌شوند. یعنی این عضو چهار وجه دارد و هر تیر به یکی از این وجوه متصل شده است. به این ترتیب امکان اتصال چند تیر با زوایای مختلف در یک نقطه فراهم می‌شود.

نکته بسیار مهم در این نوع اتصال این است که اتصالات به صورت گیردار در نظر گرفته می‌شوند. یعنی لنگر و نیرو بین تیرها و عضو میانی منتقل می‌شود و اتصال به صورت مفصلی عمل نمی‌کند.

به همین دلیل، وقتی این سازه را در نرم‌افزار ETABS مدل‌سازی می‌کنیم، باید این اتصال‌ها را کاملاً گیردار تعریف کنیم تا رفتار واقعی سازه در تحلیل به‌درستی نمایش داده شود.

در نگاه اول ممکن است تصور شود که در این محل یک باکس ستون قرار دارد، اما در واقع ستون واقعی در این نقطه وجود ندارد. این عضو صرفاً برای ایجاد یک گره اتصال مناسب بین تیرهای مایل استفاده شده است.

در نتیجه، هنگام مدل‌سازی چنین شرایطی در نرم‌افزارهای تحلیل سازه، باید دقت کنیم که این نوع اتصال به‌درستی تعریف شود تا نتایج تحلیل سازه دقیق و قابل اعتماد باشند.